Dag 6: County Cork

Na een douche met de nodige hindernissen (het hokje bedraagt nog geen 2 vierkante meter, dus ff uitkijken dat je toilettas niet in de toiletpot belandt) en een heerlijk ontbijtje van onze gastvrouw Marion, zijn we vanochtend bijtijds in de auto gestapt.

Op het programma staan vandaag de prehistorische steencirkel van Drombeg en ook willen we graag naar het meest zuidwestelijke punt van Ierland rijden, naar Mizen Head. Mochten we daarna nog tijd en zin hebben, willen we ook nog even langs Fort Charles bij Kinsela.

In Drombeg was het nog even zoeken naar de juiste route. Het navigatiesysteem riep weliswaar vrolijk, ‘u heeft uw bestemming bereikt’, maar er was in geen velden of wegen een steen te bespeuren. Dus dan maar even de weg gevraagd aan een van de locals. Zijn vrouw kwam er nog gezellig bij staan en die vertelde ons dat ze Belgische is, maar 10 jaar geleden naar Ierland is verhuisd. Zij wezen ons na een geanimeerd gesprek de juiste richting en even later bereikten we de parkeerplaats. Die was nog leeg wat ons best wel bevreemdde voor een zaterdag. Maar misschien heeft dit te maken met het feit dat een stonecirkel niet meer is dan een hussie stenen die in een kringetje staan. Al stonden deze stenen wel in een prachtig landschap met op de achtergrond de Ierse Zee.

Even later reden we verder naar het westen en rond 12.00 uur waren we in Mizen Head dat in het uiterste zuidwesten van Ierland ligt. Je ziet de kliffen al hoog boven de Atlantische Oceaan uitstijgen als je aan komt rijden. Een werkelijk prachtige locatie en ik heb er een aantal mooie plaatjes kunnen schieten. 

Het is nog best een wandeling, maar via de loopbrug kom je bij het lighthouse. Ik was wel een beetje teleurgesteld, want dit lighthouse lijkt voor geen meter op de plaatjes van vuurtorens die ik voor ogen heb. Ik denk dat een toren te duur was, want die was nergens te bekennen. Wel een mooi view over de Atlantische Oceaan!

Fort Charles hebben we achteraf toch maar overgeslagen. Het wemelde er van de toeristen en we hadden absoluut geen zin om achter de meute aan te lopen. Er waren ook nog heel veel gezinnen met kleine kinderen, dus de rust was er ver te zoeken. Gelukkig hebben we tijdens vorige vakanties al wat forten bezocht, dus heel veel zullen we niet gemist hebben.

Om 16.30 uur waren we terug in de B&B en hebben we in de lounge onder het genot van een lekkere kop thee met homemade scones zeker een uur zitten kletsen met een Ierse buschauffeuse, Annet, die ons wat handige tips voor onderweg heeft meegegeven. En dan vooral ‘what not to do while driving in Ireland’. Hier kunnen we de rest van de reis mooi ons voordeel mee doen. 

Even later arriveerde er ook nog een Duits stel en daarmee hebben we over en weer reiservaringen uitgewisseld. We hebben met zijn allen in een deuk gelegen om de reisverhalen van Annet en het scheelde niks of ik had een droge onderbroek uit mijn koffer moeten vissen.

Morgen gaat de reis verder naar het westen.