Dag 15: County Dublin - Amsterdam

En dan is na een onrustig nachtje onze laatste vakantiedag dan toch aangebroken.  Volgens mij heb ik een uur of 3 wakker gelegen, volgens mijn eega heb ik een uur of 3 liggen snurken… de waarheid zal ongetwijfeld in het midden liggen.

Omdat onze vlucht pas om 18.25 uur vertrekt, hadden we best nog een groot deel van de dag tot onze beschikking, voordat we de huurauto moeten inleveren en geacht worden aanwezig te zijn op de luchthaven. 
Dus daarom doen we vandaag pas wat eigenlijk ons plan was voor de eerste dag van deze rondreis, d.w.z.  als we toen wat eerder in de middag gearriveerd waren. We gaan nl. naar de Powerscourt gardens. Deze tuinen liggen een uur rijden ten zuiden van Dublin in de plaats Enniskerry. Dus tijd genoeg om nog een laatste keer op pad te gaan in dit prachtige land!

Na afscheid genomen te hebben van ‘poor’ Andy, vertrekken we om 8.45 uur en arriveren even voor 10.00 uur bij de Powerscourt gardens. Het is weliswaar flink bewolkt, maar het zou droog blijven, dus een prima dag voor de 3e mooiste tuinen ter wereld.

En de tuinen zijn ontegenzeglijk prachtig. Powerscourt  gardens wordt gevormd door de tegenstelling van de in cultuur gebrachte natuur van de tuinen met als achtergrond de Great Sugar Loaf (Wicklows pyramidevorminge mountain) op de achtergrond. Vanaf het kasteelterras kun je dit effect het beste bewonderen. Blikvangers zijn zonder meer de Italiaanse tuin en de Japanse tuin, maar mijn hart ging vooral sneller kloppen van de prachtige borders van Julia’s secret garden. Overal staan bankjes en als we het slenteren zat zijn, is het een prima plek om even tot rust te komen. 

Om 14.00 uur hebben we alles wel zo’n beetje gezien, zelfs de ranzig dure winkeltjes en het aangesloten tuincentrum. Omdat het meesjouwen van terracotta potten in een vliegtuig niet echt een optie is, besluiten we om dan maar een laatste keer deze vakantie iets lekker bij de koffie te nemen. We kiezen voor de citroen cheesecake en die was weliswaar verrukkelijk maar lag om 16.00 uur nog behoorlijk zwaar op de maag. 

Het is 16.45 uur als ik dit laatste reisverslag zit te typen op de luchthaven. En wat hebben wij het weer goed en leuk gehad de afgelopen 2 weken. Het was alleen maar genieten (behoudens het akkefietje met mijn rijbewijs dan). De Ieren zijn super benaderbaar, gastvrij en altijd bereid om een praatje te maken. 
Maar vooral samen hebben we het weer goed gehad. We zitten best veel in de auto en hebben ook dit keer de nodige kilometers afgelegd, nl. 2900. Tijd genoeg om te kibbelen, maar niet gedaan. We hebben vaak aan één woord genoeg en weten precies wat de ander denkt en voelt op bepaalde momenten. Na zoveel jaar samen is het toch bijzonder dat we het nog steeds zo leuk hebben. Hopelijk blijft ons dat nog een hele poos gegund.

Rest mij alleen nog iedereen weer hartelijk te bedanken die met ons ‘meegereisd’ is en de moeite heeft genomen, de reisverslagen te lezen en/of op te reageren. Ze zijn weliswaar primair voor onszelf bedoeld, maar het is altijd  leuk als anderen ze ook waarderen!

Dus nogmaals: Go raibh maith agat agus go dti an chéad uair eile!