Dag 11: County Clare-County Galway/County Mayo

Vanochtend zaten we ineens met 2 Nederlandse stellen in de ontbijtzaal en daarmee waren onze Ierse gastvrouw en haar vriendin, die haar vaak komt helpen met het ontbijt, in de minderheid. De dames zijn buitengewoon gecharmeerd van Hans. Ze komen tot aan zijn knie en zijn ernstig onder de indruk van zijn lengte en postuur. De vriendin zei zelfs tegen onze gastvrouw ‘he’s mine’, die reageerde daarop door Hans een luchtkus toe te werpen. Ach ze zijn 75 en 78, dus ik denk niet dat ik heel veel te vrezen heb. Hans nam liever niet het risico van een mes in zijn rug en knuffelde ze allebei even hartelijk toen we vertrokken. Is hun dag ook weer goed!

We rijden vandaag naar een ander graafschap en besluiten onderweg een bezoek te brengen aan Burren National Park. De Burren luidt vertaald ‘stenig oord’, is een landschap met langgerekte verkarste heuvelketens met prehistorische monumenten dat tienduizend jaar geleden gevormd is door ijstijd gletsjers. Deze lieten naast zwerfkeien  ook zaad van arctische planten achter.  Inmiddels staat er in mei en juni een unieke vegetatie van  arctische, alpine en mediterrane planten te bloeien.

We hebben daar heerlijk gewandeld, minder ver dan we wilden, maar ondanks onze stevige wandelschoenen (toch niet voor niks meegenomen), was het nogal  een uitdaging om daar rond te lopen. En ja, als je dan ook nog moet plassen (ik dus) en er in velde of wegen geen WC te bekennen is, dan zul je toch wat moeten. Om kort te gaan: Hans heeft de wacht gehouden over het rotsige plateau…. Want er waren bar weinig struiken die enige privacy konden garanderen. Wat ik gedaan had als er andere wandelaars waren gekomen? Geen idee want als de sluizen eenmaal openstaan, dan is er geen houden meer aan. Afijn, we zullen er nooit achter komen, want wij waren vandaag de enigen die met 25 graden in een brandende zon over een karstplateau rondstapten. Wel ontiegelijk veel mooie planten gezien waaronder heel veel wilde orchideeën. Een ware lust voor het oog, in ieder geval voor mij!

Na 3 km. en 1,5 uur later (ja ja, het ging nu eenmaal niet vlotter) vonden we het welletjes en zijn we met de auto dwars door de Burren gereden en hebben, lekker met de airco aan, op deze manier genoten van het bijzondere landschap. We hebben nog de Poulnabrone Dolmen bezocht, een grafmonument uit het neolithicum, en onderweg bij een restaurant naast een stone cirkel wat gegeten.

Het is 16.30 uur als we arriveren bij ons B&B in Westport. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 32,5 graden. Niet zo warm als in Nederland, maar voor ons en ook de Ieren meer dan warm genoeg.

We gaan vanavond bekijken wat we morgen gaan doen, want de voorspelling is dat  het gaat regenen…